ตั้งอยู่ที่บ้านแก้งเรือง อำเภอนาจะหลวย เป็นน้ำตกขนาดใหญ่ สูงราว 30 เมตร ด้านล่างมีแอ่งน้ำและลานหิน และ ทราย ขนาดใหญ่พอสมควร เป็นที่พักผ่อนอีกที่หนึ่งที่น่าสนใจของจังหวัดอุบลราชธานี
นี้คือ สภาพของน้ำตก ในฤดุฝนนะคะ น้ำเยอะมาก และถ้ามีน้ำมากๆ จนท.เค้าไม่อนุญาตให้ลงไปเที่ยวนะคะ
(แต่ที่ไปไม่เจอแบบนี้หรอกค่ะ น้ำน้อยกว่านี้เยอะเลย รูปนี้เอามาจาก internetค่ะ)
ณ แนวตะเข็บชายแดนรอยต่อ 3 ประเทศ ไทย ลาว และกัมพูชา ด้วยสภาพภูมิประเทศเป็นที่ราบสูง อุดมสมบูรณ์ไปด้วยผืนป่าที่มีความหลากหลายของพืชพรรณต่าง ๆ อาทิ กล้วยไม้ป่า ดอกไม้ ลานหิน ธารน้ำตก ปรากฏการณ์ธรรมชาติทางธรณีวิทยาอีกมากมายที่น่าสนใจ พื้นที่ดังกล่าวถูกจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติภูจองนายอย อุทยานแห่งชาติ ลำดับที่ ๕๓ เนื้อที่ประมาณ ๔๒๘,๗๕๐ ไร่ ในเขตอำเภอบุณฑริก อ.นาจะหลวย และ อ.น้ำยืน จ.อุบลราชธานี
ชื่อดั้งเดิมของน้ำตกแห่งนี้ คือ “น้ำตกถ้ำบักเตว” มีที่มาจาก ในอดีตชาวบ้านจะเข้ามาหาของป่าในนี้ โดยที่ถ้ำใต้ผาหินใกล้น้ำตกมีผึ้งหลวงอาศัยทำรังอยู่ วันหนึ่ง นายเตวและกลุ่มเพื่อนก็เข้ามาตีผึ้งเก็บน้ำหวานที่ถ้ำใกล้น้ำตกแห่งนี้ โดยใช้เถาวัลย์โรยตัวลงมาและให้เพื่อนจับไว้ แต่ด้วยเหตุที่นายเตวตีผึ้งหลวงโดยไม่ได้จุดธูปขอเจ้าป่า เจ้าเขาก่อน เพื่อนที่จับเถาวัลย์ จึงกลับมองเห็นเถาวัลย์เป็นงูใหญ่ เลยตกใจฟันไปบนตัวงูจนขาด ร่างของนายเตวจึงตกลงไปตายอยู่ก้นเหวนั้น ตั้งแต่นั้นมา น้ำตกแห่งนี้ก็ได้ชื่อว่า “น้ำตกถ้ำบักเตว”
ต่อมา พ.ศ. ๒๕๓๕ ได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็นน้ำตกห้วยหลวง ตามชื่อลำธารต้นน้ำ เพราะทุกปีจะมีคนมาสังเวยชีวิตจากการพลัดตกหน้าผา หรือจมน้ำทุกปี และวันหนึ่ง ญาติของนายเตวมาร้องขอว่า นายเตว มาเข้าฝัน ขอให้เปลี่ยนชื่อน้ำตกเพราะชื่อนั้นถือเป็นการลบหลู่สิ่งศักดิ์สิทธิ์บริเวณนี้ และภายหลังจากได้เปลี่ยนชื่อแล้วก็ไม่ปรากฏอุบัติเหตุอีกเลย
ต้นจอง หรือที่เรารู้จักกันในชือ "สำรอง"
ภูจอง นายอย
เจ้าหน้าที่ บอกว่า ต้นจอง ต้นไม้ชนิดนี้นับอายุกันที่ใบ คือเมื่อมันอายุได้ 1-2 ปี ใบจะเป็นรูปใบโพธิ์ พอโตขึ้น 2-4 ปี จะมีใบ 3 แฉก คล้ายเมเปิ้ล แต่ถ้า 4-6 ปี มีใบ 5 แฉก โตขึ้นกว่านี้ใบก็จะกลับมาเป็นรูปใบโพธิ์เหมือนเดิม นานๆ สัก 40-50 ปี กว่าจะมีลูกให้เก็บกินได้สักครั้ง “ที่นี่เขาเรียก หมากจอง หรือสำรองในภาษากลาง ทางใต้เขาเรียกว่าพุงทะลาย เป็นประเภทพืชสมุนไพร หรืออาหารเสริม นอกจากที่จันทบุรีก็มีที่นี่แหละที่มีต้นสำรองเยอะที่สุด” และนั่นก็เป็นที่มาของชื่อ ภูจอง อันหมายถึงภูที่มีต้นสำรองมากนั่นเอง
ส่วน นายอย จนท. บอกว่า นายอย กร่อนคำมาจาก น้ำย้อย เพราะในป่าเบญจพรรณแถบเทือกเขาพนมดงรักที่เป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งนี้ มีแหล่งน้ำลำธารที่ค่อนข้างอุดมสมบูรณ์มาก ทั้งลำโดมน้อย ลำโดมใหญ่ แถมภูผาในป่ายังมีน้ำซึมซับหยดย้อยออกมาเป็นลำธารอีกมากมาย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น